Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni, anlatabilsem seni…
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini…

Şiirle ve şairlerle ilgili bir şeyler yazılacaksa eğer, en azından ben yazacaksam, en başta Ahmed Arif’i yazmam gerekirdi. Aslında aklımda olan da buydu. Blog yazmaya yeni başlayınca olaya pek hakim olmayınca ilk başta bir kaç tane eskiz tarzı yazı yazmak gerekti. İşte şimdi Ahmed Arif zamanıdır. O ki bana ilk defa bir şiiri ezberden okumanın güzelliğini göstermiştir. Üç kelimeyle o kadar çok şey ifade etmiştir ki: “Hasretinden Prangalar Eskittim”. O’nu ilk okuduğumda çoğu ordinary insan gibi bende uzunca bir süre elime kalem almaya utandım (sıradan ders notu tutmak için bile).

Kendisinin şiirlerini kendi sesiyle dinleme fırsatı da vardır belki ilgilenenler olur. Kitap olayına gelince zaten tek bir kitabı vardır adı da “Hasretinden Prangalar Eskittim”dir. Everest yayınlarını tavsiye ederim zira kitabın yanında bir de poster veriyor (her ne kadar postere karşı olsam da sırf poster veriyor diye kadıköydeki ve beşiktaştaki tüm kitapçılarda everest yayınlarından çıkan kitabı arayıp bulamamıştım…)

Son olarak aklıma gelmişken söyleyeyim Sevgili Yılmaz Güney’in “Arkadaş” filminde Ahmed Arif şiiri okuduğu bölüm vardır tavsiye edilir.

Ahmed Arif şiirlerini hem okuyup hem dinleyebileceğiniz bir de link vereyim: http://siir.gen.tr/siir/a/ahmed_arif/

Terketmedi sevdan beni
Aç kaldım, susuz kaldım
Hayın karanlıktı gece.
Can garip, can suskun
can paramparça.
Ve ellerim; kelepçede.
Tütünsüz, uykusuz kaldım
Terketmedi sevdan beni.

About these ads